College van B&W wil geen stadsdichter meer

SInds jaar en dag kende Dordrecht de eretitel van stadsdichter. Eerst werd die toegekend aan Jan Eijkelboom. Tussen 2010 en 2014 was Marieke van Leeuwen onze stadsdichter(es).

De stadsdichter had niet alleen de eer, maar ontving ook een bedrag, al was dat niet al te hoog. Een luttele 5.000 per jaar. In ruil daarvoor werd bij feestelijke  of plechtige gelegenheden in de stad een gedicht geschreven en voorgedragen.

Het rechtse college van B&W in Dordrecht vond de 5.000 euro echter teveel en besloot aan het instituut stadsdichter een einde te maken.

Nuttig?

Je kunt je natuurlijk afvragen of de 5.000 euro nuttig besteed is. Wat heb je eraan? Kan dat geld niet beter besteed worden aan goede voorzieningen?

Tja, wat heb je aan verf op de muren? Ook ongekleurd dragen ze het dak en houden de kou buiten. Kunst kan kleur aan het leven geven. Gedichten kunnen helpen om op een andere en frisse manier naar gebeurtenissen te kijken.

Als SP zijn we altijd kritisch geweest op bijvoorbeeld gedwongen kunstaankoop. Waar voor een nieuw overheidsgebouw een hoop golvend roest werd neer gegooid dat dan met veel bombarie tot kunst werd verheven.

Kunst moet wel kwaliteit hebben en iets toevoegen. Tegelijkertijd kunnen vele kunsten niet bestaan of overleven zonder enige vorm van subsidie of ondersteuning.

Debat stadsdichter

Bij de behandeling van de begroting lag er een motie van Groen Links ter ondersteuning van het behoud van de stadsdichter. Die motie werd door de SP ondersteund. Toen het college van B &W echter niet bereid bleek toe te geven, toen hebben de indieners de motie dusdanig verwaterd, dat het een soort belediging werd voor iedere potentiële kandidaat voor het stadsdichterschap. Kort samengevat werd aan het college van B&W gevraagd om de eerste de beste die zich aan zou melden voor de titel stadsdichter die titel te verlenen, zonder verder enige vergoeding.

Hier konden wij als SP niet mee akkoord gaan. Wij willen dat aan een serieuze titel of onderscheiding ook een geldbedrag is verbonden, al is het niet veel. Tenslotte is dichten ook een vak, dat wat ons betreft gewoon beloond moet worden.